MEMÉTICA.
Susan Blackmore no seu artigo intenta responder as preguntas "De que debemos despertar? E como?", tendo como respostas a estas pregutas "O soño do meme" e "vendo que é un soño de meme".
Moitas tradicións relixiosas e espirituais defenden a idea de que a vida é un soño ou unha ilusión, en cambio para as persoas normais que pensan que se trata dun mundo real esta idea non ten sentido. Moitas claves comunican que a visión ordinaria é unha farsa.
Por exemplo, a experiencia mística na cal as persoas "ven a luz" encontrándose que esa nova maneira de ver é moito mellor ca anterior, outra é a práctica espiritual na cal daste de conta de que a túa mente está constantemente chea de pensamentos, sendo a maioría deles inutiles ou pouco productivos, e por último temos a ciencia a cal afirma que o cerebro está oco e non é controlado por ninguén.
Susan intenta responder a súas preguntas a través da ciencia de mellor maneira que pode.
TEORÍA DE DARWIN. A SELECCIÓN NATURAL.
Todo o necesario para que a selección natural comece é organismo capaz de reproducirse nun entorno adecuado. Este entorno debe ser capaz de deixar que o organismo poda crear descendencia, aínda que non toda poda sobrevivir.
O que ocorre é o seguinte: na descendencia do organismo, non todos son idénticos, polo que uns organismos son capaces de sobrevivir mellor que os outros. Estos organismos se reproducirán mellor e producirán maior descendencia. Esta población comenza a alterar o entorno, o que cambia a presións de selección. As variacións no entornos significan que certo número de descendentes empezarán a arreglárselo mellor en certo tipo de lugares, surxindo máis complexidade.
Como resultado da selección natural existen os seres vivos que poblan o noso planeta, pero cal é a natureza da mente?
Susan nos explica un principio moi relacionado coa selección natural. É a teoría dos memes.
UNHA HISTORIA BREVE DO MEME.
Richard Dawkins escribiu "O xen egoísta", no que explicaba que a evolución non ocorre polo ben das especies, senón que é polo ben dos xens. Os xens exitosos propáganse e se non o son, non o fan. Todo o demais é a consecuencia do anteriormente dicho.
O replicador principal era o xen, sen embargo afirma que existe outro replicante no planeta: o meme.
O meme é a unidade teoríca de información cultural transmisible dun individuo a outro, dunha mente a outra, ou dunha xeración a seguinte.
Entonces, se os memes realmente son replicadores comportaranse como os xens, os que sexan capaces de propagarse o faran, e os que non, non o farán. Por conseguinte, o mundo das ideas,tamén chamado memosfera, non se cheará das mellores, máis veradeiras ... ideas senón das ideas sobrevivintes. Neste mesmo proceso de sobrevivir se crearan grupos de apoio mútuo, da mesma maneira que a selección natural os memes se aguparan nos cerebros humáns e chear o mundo das ideas.
Os memes tendrán éxito se son útiles para os seus afritións, pero esta non é a única forma de sobrevivencia dun meme. Podrén aguparse en relixións, cultos, sistemas políticos,...
¿Por que teño a cabeza tan chea de pensamentos?
Se un meme debe sobrevivir, necesita almacenarse nun cerebro humán e ir propagándose polos demais. Se este meme encóntrase oculto nun recuncho da memoria e non he recordado desaparecerá, polo que para asegurar a súa sobrevivencia necesita ser ensaiado unha e outra vez dentro da túa cabeza.
¿Quen son eu?
Non somos máis que complexos de memes coadaptados. Nós, o "eu" é simplemente un grupo de memes que se han xuntado por e para si mesmos. Nós simplemente nos convertimos en anfitrións de maneira inconciente de un badaxe de complexos meméticos perxudiciais.
Un deles e o "eu", xa que ten unha boa para verse instaladas. Cado se instala os memes apoiáranse mutuamente, ira añadiéndose infinitamente, e o complexo é resistente a evidencia que é falso.
Un deles e o "eu", xa que ten unha boa para verse instaladas. Cado se instala os memes apoiáranse mutuamente, ira añadiéndose infinitamente, e o complexo é resistente a evidencia que é falso.
